شعر و ادبیات

کاش.......

laleh10 — Thu, 03 Dec 2009 13:44:18 GMT

کاش دردی آید و جان را گرفتارش کند

تا طبیب از آستان آید که درمانش کند

زخم بنشیند به دل خونین و پرپر سازدش

تا بشوید از رخش خون و فریبایش کند

جان بسوزد در تب و آشفته و ویران شود

نوش داروی نگاهش سرد و آرامش کند

کاش آید هر سحر تا این وجود خسته را

صبح درمانش کند تا شام بیمارش کند

چشم خفتد از غم و درد و زوال و خستگی

مرحمی از عشق سازد تا که بیدارش کند

بیقرارو بی سرو بی خواب گردد تا سحر

تا که جادوی صدای ساحرش خوابش کند

گیسوان شب رخی پیچد به هم در بسترش

دانه های شانه مهرش پریشانش کند

سر شود سرگشته و گیج و مریض و بی پناه

در پناهش گیرد و مهمان دامانش کند

کاش دل آتش بگیرد چون نگاه عاشقان

همچو ساقی می فروشد مست و میخوارش کند

لاله سرخ است در اندیشه اش این حادثه

تا مگر آید طبیب این بار بیمارش کند

مژگان خسروی (لاله سرخ)

چاره نیست .........

laleh10 — Mon, 16 Nov 2009 08:17:18 GMT

آه اين دل ر ا مگر کاشانه نيست؟

هيچ بي دل اين چنين آواره نيست

خسته و بشکسته و بيمار و زار

هيچ کس چون او چنين بيچاره نيست

ساقي و جام و شراب و بي کسي؟!

اين خراب آباد را ميخانه نيست؟

مي کجا آباد سازد حال را ؟

چون تو را دردي کش پيمانه نيست؟

ساغر و صهبا و شب در چشم مست

اين مگر چشم غزال لاله نيست ؟

کي شود درمان تب و بيمار ي آه؟

هيچ کس چون ما کنون ديوانه نيست

اين دل آواره تنها در سرش

جز خيال سجده بر بتخانه نيست

آه بايد اين بت خونخوار را

بشکنيدش جز رهايي چاره نيست

واي ساقي حال مي در جام کن

درد را درمان مگر اين باده نيست؟

حال ويران گشته و مست و خراب

يک شقايق در دل ويرانه نيست

مي کشد اين درد آخر لاله را

آري آري جز صبوري چاره نيست

مژگان خسروی ( لاله سرخ )

مگر می شود....

laleh10 — Thu, 15 Oct 2009 05:13:18 GMT

به نگاهی مگر این آتش دل می شود آشفته شود

به شبی می زدن و ناز خریدن صنمی خسته شود

به لبی می زده شاید دلی از میکده سرگشته شود

به در بتکده از عشق بتی ساحره در سجده شود

به تمنای طبیب افتد و بیمار چه رندانه شود

به امید دم اعجاز گرش یک شبه دیوانه شود............

مژگان خسروی (لاله سرخ)

اگر

laleh10 — Tue, 01 Sep 2009 11:52:27 GMT

دل اگر دل بود چونان شمع سوزان می شدش

سوز اگر می داشت چون پروانه رقصان می شدش

می گذشت از هستی و بی باک و بی پروا و دل

یکنفس در نیستی از داغ هجران می شدش

ساغرش می ساخت از راز سبو گلگون می

سرور خیل پریشان حال مستان می شدش

یک نظر از گوشه ابروی دلبر را که دید

می گرفت آتش همی بیمار و حیران می شدش

می رمید از سینه و آواره در ویرانه ها

تا زعشق و مستیش هم بر لبان جان می شدش

گر خبر می آمد از لبخند دلدارش دمی

این خبر چون مرحمی بر زخم درمان می شدش

آن دل ویران بی شیرازه عاشق بود اگر

(لاله سرخ ) چمن در هر بیابان می شدش

مژگان خسروی ( لاله سرخ )

.................

laleh10 — Wed, 15 Jul 2009 08:09:18 GMT

باز نرگس می رسد تا لاله را افسون کند

عطر آغوشش جگر را از عطش در خون کند

..........

laleh10 — Wed, 15 Jul 2009 08:03:40 GMT

لاله از این حادثه بی باک از جانانه رفت

قلب بیمارش در آتش واله و دیوانه رفت

تا شود در کار می تا مقصد میخانه رقت

جام را دید و شراب و در خم پیمانه رفت

لاله از داغ شقایق همچو آتشخانه رفت

همره سوز پر آتشخور پروانه رفت

بی سرو سامان از این کاشانه تا ویرانه رفت

از سرای ساکن خونخوار این بتخانه رفت

............................................................................................

دیده از راز دلش ناگفته در خون می شود

قلب تبدارش ز بی تابی چه گلگون می شود

لعل سوزانش از این دیدار میگون می شود

مستیش از باده غمخوار افزون می شود

لاله می گوید که این دیوانگی چون می شود؟

لاله سرخ از شقایق باز مجنون می شود؟

مژگان خسروی (لاله سرخ)

باز شقایق.......

laleh10 — Wed, 17 Jun 2009 12:43:07 GMT

شقایق بوی ایثار و محبت می دهد

دل لاله بر این گفته شهادت می دهد

شقایق لاله را یک بار فرصت می دهد

عشق را در وعده دیدار خلوت می دهد

بیکران را شور هستی از فراست می دهد

عشق بر جان رفیقان با سیاست می دهد

..................................................................................................

شقایق کار دل را باز هم یکباره کرد

با شرار و داغ رویش چاره را بی چاره کرد

در خیال شوم هجران لاله را میخواره کرد

لاله از این داستانش نعره ها مستانه کرد

صورت آلاله را سرخ از دم پیمانه کرد

صحبت از دیدار با دلدار در افسانه کرد

مژگان خسروی (لاله سرخ)

نوای ساز

laleh10 — Sat, 30 May 2009 12:03:18 GMT

طنین جگر سوز سازم دلم را شکست

خرامان زنایش گذشت و به جانم نشست

زدرد دلش چشم بارید و دل بیمار شد

نوایش نفس را برید و سخن را گسست

طبیب آمد اما چو آهنگ سازم شنید

زدرمان چشم و دل و درد جانم گذشت

چه تقدیر و بخت و جفائیست این ای خدا

طبیبم به سازم سپرده کنون جان و دست

مگر ساز من با صدای نهیفش چه گفت ؟

که خواب از طبیب و دل و دیده رست

چه می کردبا پیکر ساز م انگشت من؟

شد اینگونه محفل پریشان و بی باده مست؟

رخ لاله سرخ و ساز و می و ساغرش

نگاه غزالش دل سخت جانان شکست

مژگان خسروی (لاله سرخ)

سکوت می کنم

laleh10 — Tue, 19 May 2009 04:55:56 GMT

دلم شکست از نگاه سخنت سکوت می کنم

انگار نمی شنوی صدای دلم را سکوت می کنم

بماند این همه حرف در دل و اندیشه ام در ذهن

مهم نیست اگر گله دارم سکوت می کنم

اگر بپرسند که چرا ساکتی ؟! سخن بگو !

فقط نگاه می کنم نه صحبت - سکوت می کنم

شعر اگر بیاید پشت در ذهن و در بزند

نمی خوانمش و باز نمی کنم در-سکوت می کنم

نگرانی که من دوباره شعر بخوانم به غلط؟

تو آسوده باش و بخوان شعر - من سکوت می کنم

شعر بیچاره من خاموش از مد افتاده ای دیگر

دیگر نمی سرایم و نمی گویم-سکوت می کنم

سروده هایم اشتباهند؟ یاوه اند ؟ بی معنی ؟

اگر خطا کرده دلم ببخش - سکوت می کنم

استاد شده ای دیگر در سرودن و شاعر

من بلد نیستم زبان شمارا سکوت می کنم

تو پرواز کن در ا وج بیکرانه شعر

من سقوط می کنم از آن-سکوت می کنم

بگذار بشکند سرم مثل دلم خیالی نیست

سرم به سنگ بخورد - بهتر - سکوت می کنم

اگر دلم گرفت و آسمانش ابری شد

شعر نمی گویم و نمی خوانم سکوت می کنم

فقط نگاه می کنم - گوش می کنم شعر تورا

وقتی که نقد می کنی مرا - سکوت می کنم

تو اگر می شوی راضی از سکوت من - باشد

دیگر رها می کنم گفتن را سکوت می کنم

یادش بخیر لحظه های سرودنم - اما

لاله سرخ را رها می کنم سکوت می کنم

مژگان خسروی (لاله سرخ )

... دلم را شکست

laleh10 — Thu, 07 May 2009 09:29:46 GMT

شب است و شقایق دریغا دلم را شکست

دلم خاطرش را ولی همچنان گشته مست

شب است شراب است و درد و غم بیکسی

نگاه است و هجر است و دل طالب دلبر است

دل و سوزش و آتش خواستن شعله ور

چه می شد اگر می شدش این چنین دل نبست

اگر باده و ساغر و ساز و مستی نبود

مگر می شد اینگونه در انتظارش نشست

مگر او شرار نگاهش به ناگه چه کرد؟

که شیرازه جان به یکباره از هم گسست

قرارو تحمل کجا و صبوری کجاست؟

مگر جز صبوری مرا ای غزل چاره هست؟

بت و دلبر و شاهد و ساقی و وصل یار؟

چه می خواهد از من خدا این دل بت پرست؟

فنای من است و فغانم خدا ظلم او

تو گویی جفارا به لذت کنون داده دست

دریغ از نگاهش دمی آتشی شعله ای

دلم گشته از سوز اما چو آذر گشست

فراق است و تنهایی و باز اشک و نفس

دگر داده دل تاب و صبرو قرارش زدست

شب است و نماز و نیاز و غم و دلبری

مه و اختر و آسمان و زمین در تب است

نه آغوش یار و نه وصل و نه مهر و نه ناز

دلم دل به خونخوار دلدادگان داده است

شب است و شقایق دل لاله را پاره کرد

مگر عاشقی بینواتر ز آلاله هست؟

مژگان خسروی ( لاله سرخ )